Business plan and a Six pack

“Gwen heeft een plek gevonden, hartje O’stad, niet ver van Zara vandaan. We hebben ons door een 1e draft van een Business plan geworsteld. Net een 8 uren worksession achter de rug. Ik kan niet meer nadenken. Helemaal hyperactief en tegelijkertijd verdoofd in mijn hoofd. Ik zit aan een wijntje. Hard nodig. Mijn God, wat een exercitie!

Er was deze week een boekpresentatie in de bibliotheek van Jerry Morris ‘To fail or succeed is a choice‘. (‘Succes is een keuze’). Hij heeft een motivational talk gehouden over blokkades, angsten overwinnen en hoe je ‘failures’ anders kan zien. Vrijdagmiddag en aan het einde van de week heb ik het boek in een klap en een zucht uitgelezen. Het is een autobiografie van de professionele gevechtssporter en sportdocent Jerry Morris. Ik werd me ervan me bewust dat zijn levenservaringen kilometers verwijderd liggen van de mijne. Ik heb helemaal geen ervaring met de wereld van gevechtssporten. Ik snap gevechtssporten ook niet. Waarom zou je willen vechten voor je plezier of als sport of carrière? Daar snap ik niks van, al die klappen en schoppen. Ik kan er ook niet naar kijken op de televisie of zo, maar goed ik ben een bibliothecaresse. Mijn enige herinnering aan gevechtssporten is dat ik in mijn tienerjaren met mijn broer en zijn vriend, Dino, meeging kijken naar Kung Fu films. In het Rialto theater in de binnenstad.

Ik help m’n zus met de voorbereidingen voor het openen van een Cafe, Veranda Cafe. Ik was wel even een beetje ongerust als ik dacht over wat een financiële verantwoordelijkheid dat is om een zaak te beginnen. En er komt zoveel bij kijken. Het risico dat je failliet gaat, zeg. Maar door iets wat Jerry in zijn talk overbracht, heb ik dat laten gaan. Gewoon proberen en verder groeien. En als je struikelt, sta je op en ga je verder. Alles is een oefening. En van alles leer je, zeker van je verlies.

Ik zou dit boek nooit hebben opgepakt als ik de schrijver, Jerry Morris,  niet had ontmoet. Ik heb niks met gevechtssporten, niet zoveel met autobiografieën, niet helemaal nul maar het is niet wat ik uit de kast trek.  Ik ben geïnteresseerd in het product, een boek of een kunstwerk. Biografieën en autobiografieën lees ik praktisch nooit. Af en toe misschien een interview. Maar goed, soms komt er een boek op je pad of een schrijver.

Ik heb me verbaasd over het tig aantal verhuizingen die voorkwamen in het boek, omdat ik zelf behoorlijk honkvast ben en niet alle verhuizingen als prettig heb ervaren. Tenminste niet die verhuizingen die mijn ouders hebben ingezet. Ik vind het niks om ergens naar toe gesleept te worden. De keren dat ik op eigen initiatief ben verhuisd vond ik prima.
Ik kwam makkelijk en vlot door het boek heen. Ik vond het doeltreffend in woordgebruik, geen woord te veel of te weinig. Toch wel een non-fiction stijl (ik ben een non-fiction reader), kernachtig, geen overdadige scènebeschrijvingen die gaan vervelen. Ik heb wel fragmenten over gevechten hier en daar overgeslagen. Die vind ik maar eng. Wel mooi dat je zo kunt terugblikken op je leven en conclusies kan trekken over de lessen die op je pad zijn gekomen. De vraag die bij me opkomt is, hoe dat is gegaan met de vorming van zijn moeder, daar zit waarschijnlijk de oorzaak van haar gedrag. Hij zwijgt over zijn vader. Maar goed, is ook niet nodig. Ik vind het mooi dat hij dankbaar terug kan blikken.

Ik heb jaren geleden de torso van een sporter geschilderd. Een six-pack. Werkje van klein formaat. Toen ik na de boekpresentatie thuis kwam en naar dit werk keek, dacht ik “dit lijkt wel een beetje op Jerry Morris”, het zou hem kunnen zijn. Ik vond het frappant.

IMG_1101
M’n zus en ik hebben nog nooit een Business plan gemaakt, dus het is een behoorlijke klus. Wel belangrijk, want alles moet in je hoofd zitten en je moet een overzicht hebben op wat er de volgende maanden gaat gebeuren. Aan de inrichting zal het niet liggen, die wordt zo mooi. Het Business plan wordt ingediend en we wachten af. Waarschijnlijk komt die draft nog terug en moet hier en daar bijgeschaafd worden. We zullen het zien.

Hoi Gina.
“Hoe gaat het met je? Wilde je nog zeggen dat ik het een ongelofelijke inspirerende compliment vond, dat jullie (of je zus) uiteindelijk zijn overgegaan naar het huren van de pand in Oranjestad na het horen van mijn lezing/presentatie. “Wauw! dacht ik. Want daar doe ik het voor, om een inspiratie te zijn. En je mail heeft me alleen maar meer gemotiveerd. Ga binnenkort mijn eerste Nederlandse lezing geven.”
Groetjes, Jerry”

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s